ممنون
این جمله مصداق خودم بود :گریان

واااای عزیزم
سلااااام

سلام :ریلکس سال نو شماهم مبارک :محبت

سلام هاله خانوم ممنونم بازم مثله همیشه زیبا بود :ریلکس

برای 30 ساعت مرخصیبودم 6 ساعت دیگِ هم باید خودمو تحویل بدم :مرموز

ولی میان دورم نزدیکِ :ریلکس

به زودی بر خواهم گشت

بازم ممنونم از لطفتون تازه خیلی هم خوشحال شدم :ریلکس

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد

که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل

بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرق چینم

جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی

که سلطانی عالم را طفیل عشق می‌بینم

اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست

حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم

صباح الخیر زد بلبل کجایی ساقیا برخیز

که غوغا می کند در سر خیال خواب دوشینم

شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعین

اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم

حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد

همانا بی‌غلط باشد که حافظ داد تلقینم

سپاس هاله خانوم
و اين غزل بي نظير :تقديم با :محبت

همه فکر میکردن گرگِ ولی گرگ نبود این بود :ریلکس

شنیدم مصرعی زیبا که شیرین بود مضمونش. منم مجنون آن لیلا،که صد لیلاست مجنونش"قیصر"

:مخلصیم ممنونم،زیبا بود

گاهی وقت ها دلمان میگیرد

وآن را به سادگی پرواز یک پرنده،

به کوچکی نگاه ستاره به آب،

به ندیدن آن زردکهنه چروکین زمینگیر،که روزی برگ بود،...نادیده میگیریم.

چه کسی میشناسد پرنده ی مهاجری که ترس از جدایی ،از شکار ندارد؟

چه کسی حس کرد دلتنگی آب را به ستاره،هر چند گل آلود باشد؟،

چه کسی فهمید عمر زیبایی آن زیبا اندام مغرور گل در آغوش گرفته را؟

...پس چگونه می خواهم کسی دلتنگی هایم را ببیند؟؟؟

من از طبیعت گنگ ترم...!

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد

که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل

بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرق چینم

جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی

که سلطانی عالم را طفیل عشق می‌بینم

اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست

حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم

صباح الخیر زد بلبل کجایی ساقیا برخیز

که غوغا می کند در سر خیال خواب دوشینم

شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعین

اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم

حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد

همانا بی‌غلط باشد که حافظ داد تلقینم

گفتم قشنگ بود،قشنگ تر شد

روز مبادا (قيصر امين پور)
***********************

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه بايدها...
مثل هميشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض مي خورم
عمري است
لبخندهاي لاغر خودرا
در دل ذخيره مي کنم:
باشد براي روز مبادا!
اما
در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هرچه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست
اما کسي چه مي داند؟
شايد
امروز نيز روز مبادا
باشد!

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه بايدها....
هر روز بي تو
روز مباداست!

فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آبادم
سایه‌ی طوبی و دلجویی حور و لب حوض
به هوای سر کوی تو برفت از یادم
نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت
یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هردم آید غمی از نو به مبارکبادم
می‌خورد خون دلم مردمک دیده سزاست
که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم
پاک کن چهره‌ی حافظ به سر زلف ز اش
ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم