سیر نمیشوم ز تو ای مه جان فزای من / جور مکن جفا مکن نیست جفا سزای من "مولانا"

ناگزیر از سفرم، بی سرو سامان چون باد / به گرفتار رهایی نتوان گفت آزاد / کوچ تا چند؟! مگر می‌شود از خویش گریخت / بال تنها غم غربت به پرستوها داد / اینکه مردم نشناسند تو را غربت نیست / غربت آن است که یاران ببرندت از یاد / عاشقی چیست؟ به جز شادی و مهر و غم و قهر؟! / نه من از قهر تو غمگین، نه تو از مهرم شاد / چشم بیهوده به آیینه شدن دوخته‌ای / اشک آن روز که آیینه شد از چشم افتاد ... (فاضل نظری)

شنیدم گوسپندی را بزرگی / رهانید از دهان و چنگ گرگی / شبانگه کارد بر حلقش بمالید / روان گوسپند از وی بنالید / گر از چنگال گرگم در ربودی / بدیدم عاقبت گرگم تو بودی

سهم من از دوری تو

«دوستی حقیقی مانند نهالیست که در کوهستان بروید، به مجرد اینکه ریشه‌های خود را به سنگ‌های صخره کوه متصل کرد، دیگر طوفان‌های سخت و بادهای تند قادر به کندن آن نخواهند بود.»

«دوستی با افراد بد مانند سایه بامدادی است که در هر ساعت رو به کاهش می‌گذارد؛ دوستی با افراد نیک مانند سایه عصر است که تا غروب آفتاب رو به افزایش می‌گذارد.»

«دوستی به پیوند می‌انجامد، ثابت می‌ماند، صمیمیت بیشتر جاری است، و سیال. دوستی یک رابطه‌است، صمیمیت حالتی از وجود توست. صمیمی هستی، با کدام و چه کسی، ابداً مهم نیست.»

حس می کنم حریر حضورت را در لحظه های سختی تنهایی...!

و اینگونه است که مردان آینده رشد می کنند...

زخم که میخوری؛ مزه مزه اش کن..حتما نمکش آشناست!

عاقبت این عشق هلاکم کند؛ در گذر کوی تو خاکم کند...

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم، که در طریقت ما کافریست رنجیدن...

می دونستی اشک از لبخند با ارزشتره ؟ چون لبخند رو به کسی می تونی بدی اما اشک رو برای کسی میریزی که نمیخوای از دستش بدی ....

فقط کسی معنی دلتنگی را درک می کند که طعم وابستگی را چشیده باشد.. پس هیچوقت به کسی وابسته نشو که سرانجام آن وابستگی دلتنگیست