بعد رفتنت عزیزم

بس که تنهایی کشیدم ، قامتم خمیده از بس

عشقتو به دوش کشیدم ...

تو غمه بی هم زبونی

خیلی کُشتم ، لحظه هام و

روی ِ برگه های شعرم ، خالی کردم عُقده هام و

خاطرت جمع ، هر جا باشی ، توی ِ غربت یه کسی هست

خاطراتت زندگیشه ، اون غریبه خاطرت هست ؟

اون که تو ، هفت آسمونش یه ستاره هم نداره

اون منم که دل خوشیشه ، گل ِ من کسی رو داره ...

مثله دیگرون نبودم

سر ِ راهت و نبستم

می دونستم نمی یای و چشم به جاده ها نشستم ...

خاطرت جمع تو دل ِ من

تو حسابت پاکه پاکه ...

این خطایه دله من بود ، اون که افتاده به خاکت ...

تو روزایی که نبودی

نمی دونی چی کشیدم ...

صبح تا شب زخمه زبون از

هر غریبه ای شنیدم ...

گل ِ من سرت سلامت ، تو که خوش باشی ، غمم نیست

این همیشه آرزومه ، پس دلیل ِ ماتمم نیست ...

دیگه از گریه گذشته ، به جنون کشیده کارم

تو که خوشبختی عزیزم

دیگه غصه ای ندارم ...

بهمن هم بوده !!!!!>>>؟؟؟؟؟؟؟؟

پس خوب بود من نبودم :سرخوش