درود

هرروز برات آف میزارم حتی یه سلام نزاشتی که نگران نباشم

در جوانی پاک بودن شیوه پیغمبریست

نکنه منتظرشی واسه همین اینجایی دیگه خوبه خوش به حالش.

بعد رفتنت عزیزم

بس که تنهایی کشیدم ، قامتم خمیده از بس

عشقتو به دوش کشیدم ...

تو غمه بی هم زبونی

خیلی کُشتم ، لحظه هام و

روی ِ برگه های شعرم ، خالی کردم عُقده هام و

خاطرت جمع ، هر جا باشی ، توی ِ غربت یه کسی هست

خاطراتت زندگیشه ، اون غریبه خاطرت هست ؟

اون که تو ، هفت آسمونش یه ستاره هم نداره

اون منم که دل خوشیشه ، گل ِ من کسی رو داره ...

مثله دیگرون نبودم

سر ِ راهت و نبستم

می دونستم نمی یای و چشم به جاده ها نشستم ...

خاطرت جمع تو دل ِ من

تو حسابت پاکه پاکه ...

این خطایه دله من بود ، اون که افتاده به خاکت ...

تو روزایی که نبودی

نمی دونی چی کشیدم ...

صبح تا شب زخمه زبون از

هر غریبه ای شنیدم ...

گل ِ من سرت سلامت ، تو که خوش باشی ، غمم نیست

این همیشه آرزومه ، پس دلیل ِ ماتمم نیست ...

دیگه از گریه گذشته ، به جنون کشیده کارم

تو که خوشبختی عزیزم

دیگه غصه ای ندارم ...