پدر که باشی به جرم پدر بودنت , حکم همیشه دویدن برایت میبرند بی اعتراض به حکم فقط میدوی! بی رسیدن ها می دوی و در تنهایی ات نفسی تازه میکنی پدر که باشی در بهشتی که زیر پای تو نیست باز هم دلهره هایت را مرور میکنی هر چین و چروک صورتش یه قصه از زندگی خوابیده و تو عمق نگاهش یه انتظار و چشم به راهیه بی پایان ای کاش میشد کاری کرد که هرگز هیچ پدری تو قلبش اینقدر غم نباشه * به عشق همه
#پدرهای خوب *
نفسی میاد و میره
تو چه خبرا؟؟؟